اندر حكايت روستاوندي

صندوق وام دانشجويي زانيار در كنار ساير فعاليتهاي اين نهاد به فعاليت خود ادامه مي دهد. در نيمه‌ي دوم سال تحصيلي 90-91 فعاليت اين صندوق به شرح زير بوده است:

دريافتي‌ها:

آقاي ع . ت از قزوين                                مبلغ : 500 هزار تومان بهمن ماه 90

انجمن خيريه آزيران                                 مبلغ : 380 هزار تومان بهمن ماه  90

انجمن خيريه آزيران از ابتداي فعاليتهاي زانيار حامي آن بوده و مبالغ اهدايي اين انجمن در ساير فعاليتهاي اين موسسه نيز - با نظر اعضاي گروه - هزينه مي‌گردد

خانم م  ساكن همدان                            مبلغ 100 هزار تومان دي ماه 90

( ايشان هم همانند گروه آزيران از ابتداي تاسيس زانيار همواره به صورت مادي و معنوي حامي فعاليتهاي آن بوده اند) ايشان ابتدا بدون اعلام نام كمك كردند و پس از درخواست اينجانب در وبلاگ مبني بر : لطفا براي سهولت در كار ثبت دفتر و همچنين تعيين محل هزينه كرد مبلغ اهدايي مرا با هويت واقعي يا در صورت عدم تمايل با نام مستعار مطلع نماييد؛ خبر دادند كه مبلغ مذكور توسط ايشان واريز و جهت مصرف در وام دانشجويي اهدا شده است.

آقاي ه . س از نور                                  مبلغ 100 هزار تومان بهمن ماه 90

انجمن خيريه آزيران                                 مبلغ 380 هزار تومان بهمن ماه  90

خانم م . د از تهران                                 مبلغ 200 هزار تومان اسفند ماه 90

آقاي م . ب از اهالي تاج‌آباد و ساكن تهران    مبلغ 50 هزار تومان فروردين ماه 91

آقاي ح .س . ا از ساكنين تاج آباد               مبلغ 70 هزار تومان فروردين ماه 91

انجمن خيريه آزيران                                 مبلغ 315 هزار تومان ارديبهشت ماه 91

هزينه‌كرد:

 وام گيرنده‌ها:

خانم ل . ف از استان لرستان دانشجوي دامپزشكي دانشگاه بوعلي سينا همدان         مبلغ 200 هزار تومان (ايشان مدت يكسال است به صورت داوطلبانه در مقطع دبيرستان موسسه زانيار تدريس مي‌كند)

خانم م . س . ب دانش‌آموز پيش دانشگاهي                              مبلغ 100 هزار تومان

خانم ر . س . ب دانشجوي دامپزشكي دانشگاه بوعلي همدان        مبلغ 200 هزار تومان

خانم ه . ع . ز   دانشجوي علوم انساني پيام نور همدان                 مبلغ 250 هزار تومان

آقاي و . ز . ك دانشجوي فناوري اطلاعات دانشگاه پيام نور همدان     مبلغ 200 هزار تومان

پرداختي بابت حقوق :

خانم م . ن   معلم كلاس سوادآموزي                                        مبلغ 200 هزار تومان

  اما معلم‌شان - كه شوهرش به خاطر بيماري كليه‌ در بيمارستان بستري است - در حال مهيا كردن شرايط عمل پيوند كليه است و از چند روز مانده به سال 91 تا كنون نتوانسته سر كلاس حاضر شود . بعد از تعطيلات نوروز سميه تدريس را بر عهده گرفت و كار ادامه پيدا كرد. سميه خانم 28 ساله‌اي است كه خودش براي امتحان جامع سوم راهنمايي در مجموعه زانيار درس مي خواند و در نبود مريم تدريس كلاس سوادآموزي را بر عهده گرفته است - هر چند اوايل دانش‌آموزان به سختي با معلم جديدشان كنار آمدند اما به مرور همه چيز به حالت عادي بازگشت -

  روز معلم بر اين معلم‌هاي گرامي و همه‌ي معلم‌هاي عزيز مبارك

  روزهای پایانی سال 90 و روزهای آغازین سال 91 در خانه ما و خیلی از اطرافیانم نشانی از عید نمی دیدیم، آدمهای گرفته با صورتهای غمگین و کمی شرمنده - از خانواده - خیلی دلگیر بودم و با دیدن این وضعیت دلگیرتر هم می شدم. اما با آغاز بهار و گرم شدن هوا و بویژه قطع شدن کولاک و برف آرام آرام احساس دیگری آمد و این تغییر احساس را در اطرافیانم هم می دیدیم. 

  در سال جهاد اقتصادی برای یافتن کار تقلای زیادی زدیم، اما کمتر یافتیم. همدان، اسلام آباد غرب، بویین زهرا، زاویه، فرون آباد و ... را برای کار در کوره ی آجرپزی رفتیم اما هیچ کدام برایمان کار نشد یا مزد بسیار کمی دادند یا کارشان تمام می شد - مشتری نداشتند - . 

   اصلا سر در نمی آورم بعد از سی و چند سال از انقلابی شکوهمند و با این همه رشد اقتصادی و توسعه انسانی و ابداعات و ابتکارات مکرری که تلویزیون می گوید چرا برای خرید عید عزا گرفتیم و از آن هم جالبتر اینکه چرا هنوز به کار جهادی محتاجیم و جز با جهاد نمی شود برای این مردمان کاری انجام داد!؟

   به این صورت بود که برای ما عید نوروز، اتفاق ویژه ای به نظر نمی آمد که با آمدنش خوشحال شویم بلکه فقط کمی شرمندگی به زندگی مان افزوده شده بود و لاغیر.

    اما با گذشت چند روز از تعطیلات انگار طبیعت تاثیر خودش را گذاشت و حال و هوای ما هم مثل طبیعت به شد.

    در روستا یک گروه رقص محلی - هلپرکی - آغاز به کار کرده که در پستهای بعدی شرح کاملی از آن خواهم نوشت. این خبر هم روی حال خوشی ما بی تاثیر نبود.

  امیدوارم سال نیکویی باشد خالی از جنگ و دروغ و دغل و پر از برخورداری و شادی و آگاهی

شماره کارت همان حساب:               6274881300622643

پی نوشت

توضیح: روز دوشنبه 10 بهمن ما مبلغ یکصد هزار تومان به حساب صندوق واریز گردید لذا لازم است خدمت دوستان مطالبی را عرض کنم:

 1 :

  - از دوستان عزیزی که از این صندوق حمایت مالی می کنند تقاضا می شود، اعلام کنند که چه رقمی و توسط چه کسی اهدا گردیده و تمایل دارند در کدام بخش از موسسه زانیار هزینه شود، تا در زمان مقتضی برای گزارش هزینه کرد آن مبالغ، شفاف سازی لازم انجام گیرد، با توجه به اینکه تا کنون هیچ کدام از افراد حقیقی حمایت کننده تمایلی برای نام بردن از ایشان ابراز نکرده اند ما نیز نامی از آنان نبرده ایم اما برای ثبت در دفاتر این موسسه لازم است نام ، نشانی - یا دست کم محل زندگی، در صورت تمایل اطلاعات تماس - شماره تماس یا آدرس ایمیل - درج شود. لطفا اطلاعات مورد نظرتان را در صفحه نظرات خصوصی درج نمایید یا به آدرس ایمیل من ارسال نمایید:

qobadyari(@)gmail.com

 2 :

  آن دسته از دوستان عزیزی که می خواهند در گمنامی از این موسسه حمایت نمایند، لطفا با نام مستعار خود را معرفی و مبلغ اهدایی را درج و محل صرف کمکشان را معین نمایند - 

3 - به علت محدودیتهای بانک کارآفرینی دارد - از جمله شعبات محدود - شماره حساب دیگری هم معرفی می گردد.

شماره حساب بانک ملت :       188177281  

شماره کارت حساب ملت:   6104337021602121

 کمکهای دریافتی :

1 - خانم آ.ک از تهران مبلغ 50 هزار تومان

2 - خانم م.د از تهران مبلغ 500 هزار تومان

3 - آقای سید ه.ع از تویسرکان مبلغ 50 هزار تومان

4 - آقای ج.ن از همدان مبلغ 70 هزار تومان

5 - گروه خیریه آزایران از استرالیا مبلغ 300 هزار تومان - که از مصرف این مبلغ برخی هزینه های جانبی مجموعه زانیار هم پوشش داده می شود-.

6 - آقای ص.ش از تاج آباد سفلی مبلغ 50 هزار تومان

وامهای پرداختی:

1 - خانم ر - س دانشجوی دامپزشکی دانشگاه بوعلی همدان مبلغ 200 هزار تومان

2 - خانم م - س پیش دانشگاهی مبلغ 100 هزار تومان

3 - آقای و - ز دانشجوی آی تی دانشگاه پیام نور مبلغ 200 هزار تومان

    از آنجایی که این صندوق تازه تاسیس به صورت غیر حرفه ای مدیریت می شود هنوز برای اداره آن، نحوه ی تنظیم پرونده برای وام گیرندگان و دریافت ضمانت، نحوه بازپرداخت وام و ... نیاز به حمایت فکری هم دارد لذا از کسانی که برای این دست فعالیت ها علاقه ، وقت و توان لازم را دارند تقاضای کمک دارم.

 و از همه ی کسانی که به این فعالیت یاری رسانده اند سپاسگزارم

از آغاز تاسیس مدرسه زانیار در روستای تاج آباد برای خانم هایی که از تحصیل در مقاطع راهنمایی و دبیرستان به علت نبود امکانات محروم بودند، در فکر این بودیم که برای بانوان بیسواد روستا هم کلاس برگزار کنیم، تا امسال موفق به این کار نشدیم اما امسال زمانی که متقاضی زیاد شده بود کلاس را تشکیل دادیم.

  نهضت سوادآموزی که مسئول این کار است به دلایل فراوان موفقیت قابل توجهی نداشت، از جمله عدم احساس نیاز در قشر هدف، استفاده از آموزشیاران غیر بومی که به علت تردد از محل زندگی تا محل خدمت قادر به تطبیق ساعات تدریس با ساعات بیکاری روستائیان با استقبال همراه نمی شد، سهل انگاری در امر آموزش از سوی آموزشیاران، عدم برگزاری آزمون مناسب برای ارائه مدرک به سوادآموزان، عدم نظارت از سوی اداره ی شهرستان بر نحوه ی آموزش و ... و اکنون هم که به صورت جدی اینکار در حال انجام است نهضت سواد آموزی قادر به پوشش هزینه های برگزاری این کلاسها نیست زیرا در نرم افزار اداره مذکور این افراد باسواد هستند - این را مدیر اداره نهضت سوادآموزی شهرستان بهار (خانم الف) و نیز معاون مدیر کل نهضت سوادآموزی استان همدان(آقای قاف) گفتند - اما عملا قادر به خواندن و نوشتن یک عبارت هم نیستند، از اینها جالبتر اینکه سال گذشته جشن ریشه کنی بیسوادی در شهرستان بهار گرفته اند!

  به هر جهت ما امسال کلاس را با 14 دانش آموز تشکیل دادیم و معلم آنها هم - برخلاف سایر معلمهای مجموعه ی زانیار - همکاری خود را منوط بر دریافت حقوق ثابت کرد. همسر ایشان به علت بیماری کلیوی قادر به کار نیست و به صورت هفتگی دوبار تحت دیالیز قرار می گیرد بنابراین قرار بر این شد که هر دانش آموز ماهیانه 5 هزار تومان به مدیر کانون پرداخت نموده تا حقوق ماهیانه 70 هزار تومان خانم معلم تامین شود. از طرفی چون نگران این بودیم که مبادا به خاطر عدم توان پرداخت مبلغ 5 هزار تومان از سویآنها، برخی از دانش آموزان از ادامه ی شرکت در کلاس منصرف شوند به همین خاطر قرار شد ماهیانه هایشان را به مدیر کانون تحویل داده و کسری آن از سایر منابع تامین شود.

  سن دانش آموزان کلاس سوادآموزی بین 25 تا 53 سال است و هفته ای چهار روز کلاس تشکیل می شود.

  تا مي‌خواد دستم روان بشه، تا ميام نوشته‌هامو به چهار نفر معرفي كنم، تا با فضاي وبلاگم آشنا مي‌شم و بهش عادت مي‌كنم، يا به زور رانده مي‌شم يا في لترش مي‌كنند، شايد هم من، دارم اشتباه مي‌كنم! پيش از اين فكر مي‌كردم به طور قطع بايستي خيلي كار مهمي كرده باشي تا از جايي رانده بشي، يا آدم خيلي خلافكاري باشي تا از كار بيرونت كنند يا اگر وبلاگي را مي‌بستند فكر مي‌كردم بي‌ترديد حرفهاي مهمي زده كه بستنش اما حالا اينجوري فكر نمي‌كنم‏، تازه فهميدم اگر توي سيستمي كار كني بايستي همرنگ بقيه عوامل بشي و گرنه رانده مي‌شي - مثل اون بنده خدايي كه رفته بود شهري كه همه خودشان را مي‌خاراندند و وقتي ديدند مهمانشان خودش را نمي‌خارانه، قرنطينه‌ش كردند-  و براي في لتر شدن وبلاگت، كافي‌ست خود نويسنده براي ف ي لتر شدن جامع‌الشرايط باشه!

  يه زماني براي همدردي كردن با محمد دوريش - وقتي وبلاگش رو بستند - گفتم: شما فقط وبلاگت فيل تره اما من خودم هم فيل تر شدم! دارم به خودم اميدوار مي‌شم! كه حرف درستي زدم - يا شايد از دستم دررفته  باشه! -

  به هر حال ما كه داريم ادامه مي‌دهيم و مي‌خواهيم براي حوادث بعدي كه برام رخ مي‌ده يك تريبون - سهل‌الوصول! - داشته باشم.